23 Nisan ve Alerji Haftası

Bu haftanın bizim için anlamları çok. Hem 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı hem de Dünya Alerji Haftası.  Üstelik WAO (World Allergy Organisation) bu senenin konusunu Atopik Dermatit olarak belirlemiş.  Ben de kendi hikayemizi ve bu zorlu süreçte öğrendiklerimi blogumda yazıyorum. Hem ulaştığım insanlara yardımcı olduğumu, hem de farkındalığı arttırdığımı düşünüyorum.

23 nisan’ın tarihi önemi bir yana, kendi çocuğumun bunu yaşayabilmesi, önemini her geçen yıl daha da bilinçlenerek kavradığını görmek, insanı hem umutlandırıyor hem de gururlandırıyor.  Bunu ülkesini seven her anne babanın yaşadığını varsayarak lafımı uzatmıyorum.

Atopik dermatit yani alerjik egzamayı da uzun uzadıya anlatmak yerine, şu önemli noktaları paylaşmak istiyorum:

Alerji gerçekten kişiye özeldir. Örneğin bizim yaşadığımız şekliyle uyuşan hiç bir alerjik kişi ile karşılaşmadım. Oğlumun ve benim bünyelerimiz alerjik. Ama alerjik reaksiyonlarımız tamamen alakasız.  Benimki çoğunlukla solnumda ve 25 yaşımdan sonra çıkmıştı. Bu sene de çok ilerledi.

Oğlumun en çok tepkisi ciltte oluyor. Hastalığı çok ilginç seyrediyor. Genellemelere hiç uymuyor.

  • 4.ayda anne sütüyle beslenirken tepki göstermeye başladı.
  • 1 yaşına kadar hiç bir ek gıda alamadı. 6.aydan itibaren aminoasit formula ile beslendi. Hala içiyor.
  • İlk yiyebildiği gıda kuzu etiydi.
  • Kanda bir tek yumurta sarısı ve beyazına karşı alerjisi çıktı ve çıkıyor (6 ayda bir test yapılıyor)
  • 18. ayından beri yumurta sarısı yiyebiliyor.
  • 2 yaşında buğday yiyebilmeye başladı. Hala bulguru kısıtlı yiyebiliyor.
  • 2,5 yaşında keçi yoğurdu ve peyniri yiyebilmeye başladı. Sütünü hala içemiyor.
  • Geçen ay inek yoğurdu yiyebilmeye başladı.
  • Çok çok az ve çok pişmiş olsa da domates, kırmızı biber, ceviz ve fındık yiyebiliyor.
  • Sınırlı çeşit de olsa balık yiyebiliyor.
  • Sınırlı miktar da olsa tavuk yiyebiliyor.
  • Kereviz, enginar, brokoli, pırasa yiyebiliyor.
  • Nohut, mercimek yiyebiliyor.
  • Mesela patates, kabak, havuç, mısır, yulaf, salatalık hala yiyemiyor.
  • Yazdıklarımın dışında da neredeyse birşey yiyemiyor.
  • Bütün yedikleri belirli markalar ve hepsi organik.
  • İlaç kullanamıyor. Alerji ilacı bile alerji yaptığı oldu.

Gıda dışında da bazı şeylere alerjisi olduğunu biliyoruz ama neler olduğunu kesin olarak bilemiyoruz. Bu bizi çok yıpratıyor. Aynı zamanda güçlendiriyor. Çok zor zamanlar atlattık ve atlatıyoruz. Her günün heyecanı ayrı. Güzel geçen günlerin değerini daha çok anlıyoruz.

Bugünün çok özel bir anlamı daha var benim için. Bugün oğlum geldi ve bize alerjisinin ne kadar bilincinde olduğunu, sözleriyle birkaç kez kanıtladı. Bugün içim bir nebze olsun daha rahat artık. Parkta oynarken kafamı 10 saniyeliğine çevirdiğimde “birisi bana sormadan yiyecek mi verdi?” stresim hafifledi.

Tabi ki hala tehlike çok. En kötüsü de neden koruyacağımı bile bilmeden devamlı korumaya çalışmak. Ama çocuğumun bilinçlendiğini gördükçe yüküm hafifliyor. İyi ki varsın çocuk!

Lütfen siz siz olun, ailelerine sormadan hiç bir çocuğa (hatta hayvana da) yiyecek vermeyin. Bu çocuğa zehir vermekten farklı değil.

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.